Kościół Dominikański

Kościół Dominikański, teraz grekokatolicka cerkiew Najświętszej Eucharystii – wspaniały zabytek architektury późnego baroku z oryginalną rzeźbiarską dekoracją. 

Klasztor Dominikanów na tym miejscu został założony jeszcze w XIII wieku na prośbę żony ukraińskiego kniazia Lewa Danylowycza, węgierskiej księżniczki Konstancji, która była katoliczką i w obcym kraju tęskniła za swoją wiarą. Od XV wieku do połowy XVIII wieku był tutaj kościół, zbudowany w stylu gotyckim. 

W tym kościele i na placu przed nim w 1559 roku miała miejsce prawdziwa wojna za narzeczoną z wykorzystaniem artylerii i wszystkich subtelności strategii wojskowej. Łukasz Górka walczył o ekstradycje z klasztoru, jak on uważał, jego legalnej żony – najbogatszej dziedziczki Rzeczy Pospolitej, Halszki Ostrogskiej, która ukrywała się w ścianach klasztoru Dominikańskiego. Podczas militarnych operacji handel we Lwowie całkowicie się zatrzymał, a zirytowany król nakazał przerwać wojnę. Ostatecznie odcięty został ciek wodny, który prowadził do klasztoru, i tym samym oblężenie się zakończyło: Halszka została wydana Łukaszowi. 

Przez katastroficzny stan budowli gotycki kościół Dominikański został rozebrany w 1748 roku. Nową świątynie, która przypomina kościół św. Karola w Wiedniu, zbudowano w latach 1748-1764 w ramach projektu inżyniera wojskowego, generała-lejtnanta Jan de Witt w późnobarokowym stylu. W tych czasach istniała dobra tradycja, aby zachować od poprzednio zniszczonej budowli wszystkie wartości, które tylko można by było zachować. Do czasów dzisiejszych w południowej części świątyni można zobaczyć alabastrowy grobowiec XVI wieku – pamiątkę po starożytnym gotyckim kościele, który zniknął 260 lat temu.

Wewnątrz świątyni znajduje się kilka nagrobków, najcenniejszym z których jest nagrobek hrabiny Dunin-Borkowskiej, jest on dziełem światowej sławy duńskiego rzeźbiarza Bertela Thovardlsena (1816 rok). Lwowską szkołę rzeźbiarzy reprezentuje nagrobek gubernatora Galicji Franza von Hauera, dzieło Antona Schimsera (1824 rok). W 1880 roku postawiono tu pomnik słynnego polskiego malarza Artura Grottgera, i jest on dziełem Walery Gadomskiego.

W czasach radzieckich świątynie Bożego Ciała zamknięto i tutaj, jak i w wielu innych lwowskich cerkwiach zorganizowano magazyn, a 1970 roku otwarto Muzeum Religii i Ateizmu i zainstalowano w środku świątyni zawieszone pod kopuła wahadło Foucaulta, który poprzez swoje odchylenie dowodził obrót Ziemi wokół własnej osi. W muzeum odbywały się wykłady filmowe, gdzie były czytane wykłady na tematy ateistyczne i były pokazywane ateistyczne naukowo-popularne filmy. 

W latach 90. XX wieku kościół Dominikański przekazano ukraińskiej cerkwi grekokatolickiej Świętej Eucharystii, szczególnie popularnej wśród lwowskiej inteligentnej i świadomej narodowo młodzieży. 

Adres: Plac Muzeiny, 1